فرمت فایل اصلی: pptx
تعداد صفحات: 50
نظام سلامت، متشکل از تمام سازمان ها و مؤسسا ت و منابعی است که ارائه کننده خدمات در جهت حفظ و ارتقاء سلامت افراد می باشند و از این خدمات می توان به عنوان اقدام سلامت (health action ) نام برد .
سازمان جهانی بهداشت (WHO) تمام فعالیت هایی که هدف اصلی آن حفظ، ارتقاء و بازگرداندن سلامت است را نظام سلامت میگوید.
● نظام های بهداشتی و درمانی کشور های مختلف متاثر از شرایط سیاسی،اقتصادی ، فرهنگی آن کشور می باشد .
● گر چه نوع نظام بهداشتی و درمانی هیچ گاه در دو کشور یکسان نیست ، ولی به هر حال تشابه گروهی از عوامل و متغیر ها باعث می شود. که بتوان نظام های مذکور را دسته بندی کرد.
دسته بندی بر اساس نظام های اقتصادی
سازمان ملل متحد کشور های مختلف جهان را از لحاظ سیاسی و اقتصادی به سه دسته تقسیم می کند :
1- کشور های پیشرفته با نظام سرمایه داری
2- کشور های سوسیالستی
3- کشور های در حال توسعه یا عقب مانده
که لازم به ذکر است تقسیم بندی ایولاکست مطلوب تر از تقسیم بندی فوق است
1- کشور های پیشرفته
2- کشور های در حال توسعه
تقسیم بندی بر اساس مجله توسعه بهداشت ( WHF)
1- سیستم تعاون همگانی (public assistance )
هیچ سازمان یا نهادی ویژگی خاص یا برگزیده ای در نظام بهداشت و درمان ندارد.
درآمدها از طریق مالیات عمومی کسب می گردد.
موسسات بیمه مختلف اعم از دولتی و خصوصی در این کشورهای که این سیستم پیاده می شود وجود دارد.
این سیستم 108 کشور که تقریباً 49 درصد از جمعیت جهان را شامل می شود.
2 - نظام های بیمه عمومی (public health insurance)
عنصر اصلی این نظام بیمه است
در اکثر کشور های اروپایی و امریکایی شمالی این نظام اجرا می شود.
3 - نظام بهداشت و درمان ملی (national health system )
موافق با نظام بهداشت و درمان بر اساس تفکرات سوسیالستی است.
همه هزینه ها از طریق مالیات تامین می شود.
تمام جمعیت تحت پوشش خدمات رایگان قرار می گیرند.
1- مدل پرداخت مستقیم(voluntary – out of pocket model)
2 - مدل بازپرداخت بیمه اختیاری (voluntary integrated model )
3 - مدل بازپرداخت بخش عمومی (public reimbursement model )
4 - مدل قراردادی بیمه اختیاری (voluntary contracted model )
5 - مدل قراردادی بیمه عمومی (public reimbursement model )
6 - مدل انحصاری بیمه اختیاری (voluntary integrated model )
7- مدل انحصاری بخش عمومی (public contracted model )
شکل گیری شبکهای بهداشتی درمانی کشور در چندین دوره از قبل و بعد از انقلاب اسلامی پیرو کنفرانس آلمااتا ایران صورت گرفت .
تا پیش از کنفرانس آلمااتا خدمات بهداشتی و درمانی به صورت خیریه و سنتی ارائه می شد که پیرو این کنفرانس برنامه های عملیاتی جهت اجرای PHC با 8 جزء بیان شد . که این جریان عمدتاً بر 3 اصل زیر پایه ریزی شده است:
واحدهای عرضه کننده خدمات و سطوح مختلف
برای انتقال خدمات و تأمین دسترسی به نیازهای بهداشتی، اطلاعات اقلیمی و جمعیتی در گسترش واحدهای بهداشتی ، سطح بندی واحد های عرضه خدمات مورد استفاده قرار می گرفت .
نظام بهداشتی درمانی کشور ایران در 3 سطح کشوری ، استانی ،شهرستان سازماندهی می شود. که در سطح کشوری وزارت بهداشت و درمان، در سطح استان دانشگاه علوم پزشکی ، و در سطح شهرستان شبکه بهداشت و درمان شهرستان ارائه خدمات می نماید.
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
در کشور ایران وزارت بهداشت، درمان و آموزش پز شکی دارای دو مسئولیت اساسی است:
آموزش پزشکی (علوم وابسته )
ارائه خدمات سلامت به تمامی مردم پهنه جغرافیایی کشور
دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، مسئول اجرای دو مسئولیت فوق در مناطق مختلف ایران هستند و بخش اساسی بدنه عملی نظام سلامت را تشکیل میدهند و پیوند آنان با شبکه های ارائه خدمات بهداشتی درمانی را بوجود می آورد .
دانشگاه ها یا دانشکده های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی
دانشگاه ها و دانشکده های علوم پزشکی از تلفیق آموزش گروه های پزشکی و شبکه ای بهداشت و درمان بوجود آمده اند . مسئولیت های اصلی آن عبارتند از
تربیت نیروهای انسانی
پژوهش د ر عرصه های سلامت، مدیریت، برنامه ریزی، سازماندهی
ارائه خدمات بهداشتی درمانی و ......
معاونت های زیر مجموع دانشگاه ها و دانشکده های علوم پزشکی، معاونت بهداشت ، معاونت درمان ........
سایر بخش های ارائه دهنده خدمات سلامت
این سازمان خدمات درمانی سرپایی و بستری را در واحدهای ملکی خود ارائه می دهد . بطور عمده دریافت کنندگان خدمات بهداشتی درمانی، از سازمان مزبو ر، بیمه شدگان تأمین اجتماعی هستند . علاوه بر این، بیمه شدگان این سازمان می توانند بسیاری از خدمات مورد نیاز خود را از بخش خصوصی طرف قرار داد یا سایر بخش های دولتی نیز دریافت نمایند . سایر افراد (غیر بیمه شدگان تأمین اجتماعی ) نیز می توانند با پرداخت تعرفه های دولتی از خدمات ارائه شده در واحدهای بهداشتی درمانی سازمان مزبور بهره مند گردند.
سازمان بیمه خدمات درمانی، کلّیه کارمندان رسمی دولتی، روستاییان و خویش فرمایان (افراد دارای مشاغل آزاد) را تحت پوشش، قرار می دهد.
این سازمان، همه کارکنان دولت و افراد آزاد داوطلب را تحت پوشش، قرار می دهد نیروهای مسلّح درجمهوری اسلامی ایران، شامل : ارتش، سپاه پاسداران و نیروهای انتظامی نیز برای پرسنل نظامی و غیرنظامی خود و خانواده آنها بیمارستان ها و درمانگاه ها یی دارند .
وظیفه عمده این سازمان که به نوعی به خدمات بهداشتی درمانی مرتبط می شود، امداد و نجات در زمان بروز حوادث غیرمترقبه است. یک سازمان خیریه غیردولتی است ولی در « صلیب سرخ » گرچه در سطح بین المللی سازمان مرجع هلال احمر ایران تا کنون این سازمان بصورت یک بخش نیمه دولتی اداره شده است.
در مواقع بحرانی، زمان بروز حوادث غیرمترقبه و جنگ، سازمان های بین المللی نسبت به سامان دهی ارائه خدمات درمانی اقدام می نمایند؛ نمونه هایی از این نوع فعالیت ها، مداخله های درمانی در جریان جنگ خلیج فارس، زلزله رودبار و ... و تداوم آن تا مدت ها پس از خاتمه شرایط بحرانی می باشند.
امروزه با مطرح شدن اصطلاحات جامعه مدنی و مشارکت های مردمی، تمایل حکومت ها به حضور بیشتر مردم در همکاری و یا نظارت بر عملکرد دولت، افزایش یافته است . به جهت گرفتن امتیاز مردمی بودن حکومت ها در داخل و کسب وجهه مطلوب جهانی روز به روز مشارکت سازمان های غیردولتی در جوامع افزایش می یابد.
برخی دیگر از بخش های دولتی تنها به نیروهای شاغل خود و خانواده آنها خدمات بهداشتی درمانی ارائه می دهند از ان جمله موارد زیر را می توان نام برد :
وزارت نفت ، بانک مرکزی، شهرداری، وزارت دادگستری، وزارت آموزش و پرورش ، کمیته امداد ، بنیاد شهید و بنیاد جانبازان و سازمان بهزیستی
قدیمی ترین بخش ارائه خدمات بهداشتی درمانی در کشور است . این بخش خدمات خود را بصورت مستقیم و با دریافت پول به مراجعین ارائه می نماید .
از اوایل سال 1370 بخش خصوصی در برنامه توسعه کلی کشور فعال شد ولی نیاز به پیش نیازهایی دارد که بتوان بخوبی از آن بهره گیری کرد . عرصه فعالیت بخش خصوصی بطور عمده خدمات درمان سرپایی، خدمات تشخیصی، خدمات درمان بستری (محدود)، خدمات توانبخشی و خدمات مشاوره ای است .
بخش خیریه
بخش خیریه در ایران، بطور عمده، در عرصه خدمات درمان سرپایی و گاهی خدمات بستری، مداخله دارد . مداخله این بخش در خدمات درمان بستری اغلب حمایتی است . بخش خیریه ایران کاملاً ایرانی است و در موارد نا دری به کمک های خارجی متکی است .
سایر بخش های ارائه خدمات بهداشتی درمانی در ایران
Health sector of Some other countries
Health system of Korea
Some main character of USA’s health system
Health insurance in USA
Medicare
در سال 1965 شکل گرفت .
افراد تحت پوشش : افراد بالای 65 سال ، گروه های خاصی از معلولان و بیماران کلیوی
بخش بیمارستانی اجباری ، بخش مراقبت های سرپایی و آزمایشگاهی داوطلبانه
گران ترین و بزرگ ترین برنامه دولتی است.
Medicaid
افراد تحت پوشش : فقرا ، کودکان بی سرپرست و زنان فقیر
اداره تامین مالی درمان دولت فدرال، مسئول قانونگذاری مدیکیر و مدیکید است.
به دلیل نرخ پایین بازپرداخت این برنامه، اکثر بیمارستان ها و پزشکان از پذیرفتن بیماران تحت پوشش آن اکراه دارند.
SCHIP(برنامه بیمه سلامت پوشش کودکان ) مکمل مدیکید برای پوشش کودکان
Blue shield
تاسیس در سال 1935
بازپرداخت خدمات پزشکی
community rating
Blue cross
تاسیس در سال 1933
بازپرداخت خدمات بیمارستانی
community rating
بیمارستان کودکان شراینر
مؤسسه شراین (مقدس) در سال 1872 بنیانگذاری شد.
ابتدا تنها خدمات تفریحی و تفرجی برای اعضای خود فراهم می کرد .
سپس خدمات درمانی را آغاز و بیمارستان در سال 1922 شروع به کار کرد .
Financing in USA
بنیانگذار سیستم فعلی بهداشت و درمان آلمان شخصی بنام بیسمارک (Bismarck ) در 1383 میلادی
نظام بهداشت و درمان آلمان شرقی در تا سال 1990 :
گسترش پوشش مراقبتهای بهداشتی به کل جمعیت از مشخصه های اصلی سیستم بهداشت ودرمان ایتالیایی است. بیمه سلامت اجباری در سال 1943 ایجاد شده است. بیمه خدمات درمانی برای رسیدن به هدف ماده ی 32 قانون اساسی ایتالیا بوجود آمد.
NHS ایتالیا به 3 سطح مختلف اختیار و قدرت تقسیم می شود:
دولت مرکزی : مسئول برنامه ریزی بهداشت و درمان ، تدوین اهداف کلی سالانه و منابع مالی ، قوانین تجارتی داروها و تجهیزات پزشکی ، نظارت و انجام اقدامات برای بهبود وضعیت سلامت مردم
سطح منطقه ای : مطابق قوانین مصوب مجلس ، دارای اختیار مالی مستقل
آژانس های بهداشت محلی ( LHAS ) : هر LHA حمایت مالی منطقه تحت پوشش خود را از بودجه عمومی با سیستم سرانه به عهده دارد. در سال 2000، 98 بیمارستان دولتی به وجود آمد.بیماران قادرند آزادانه خدمات را از بخش دولتی یا خصوصی در سطح محلی انتخاب کنند ، به عبارتی LHA به طور همزمان هم به عنوان پرداخت کننده به بخش خصوصی و هم عرضه کننده خدمت است .
سه سطح خدمات مراقبتی در LHA
LHA باید 3 سطح مراقبتی برنامه ریزی شد توسط دولت مرکزی را تضمین کند و گزارش به برنامه ی طب ملی بدهد:
علاوه بر ارائه ی مراقبتهای اولیه، پزشکان و متخصصان اطفال به عنوان (( gate keepers )) برای سیستم کار می کنند.
در کانادا (نظام بیمه های درمانی همگانی) موفق ترین و محبوب ترین برنامه ملی محسوب می شود.
در این نظام منابع مالی از طرق بخش دولتی و به صورت مالیات تأمین می شود اما ارایه خدمات درمانی توسط بخش خصوصی است .
ارایه مراقبت های بهداشتی از وظایف مقامات ایالتی است اگر چه حکومت مرکزی در تاسیس بیمارستان ها کمک و همکاری می کند (از این جهت مشابه خدمات بهداشت ملی در بریتانیا است).
Health insurance in Canada
در نظام بیمه درمانی کانادا خدمات درمانی بطور عام برای همه بیمه شدگان رایگان است و لذا حق بیمه ای پرداخت نمی کنند و هزینه ها ازمحل مالیات های عمومی دولت های ایالتی و فدرال تامین می شود.
از نظر تئوریکی نظام بیمه سلامت کشور کانادا را می توان به انحصار خرید توسط دولت تشبیه کرد که در آن یک خریدار که دولت است می تواند قیمت خدمات درمانی را پایین تر از قیمت بازار نگه می دارد.
در کانادا همه انواع خدمات درمان ضروری مردم که در چارچوب بسته خدمات قرار دارد ، توسط نظام بیمه خدمات ، پوشش داده می شود. این خدمات از طریق بیمارستانها و مراکز درمانی (عموما دولتی ) ، به صورت رایگان تامین می شود.
بیمه مکمل: بیمه ها حق پوشش خدماتی را که تحت پوشش دولت است ندارند وبیمه مکمل تنها مواردی را پوشش می دهد که در بیمه اصلی لحاظ نشده است مثل دارو و خدمات دندان پزشکی.
Health financing in Canada
در حال حاضر کانادا 10% GDP را به مراقبتهای بهداشتی درمانی اختصاص می دهد که 70% آن از منابع دولتی و 30% از منابع خصوصی تأمین می گردد.
سیستم بیمه ای کنونی در کشور شیلی
Do you have any question?
پاورپوینت آشنایی با نظام ارائه خدمات در ایران و جهان، آشنایی با نظام سلامت در ایران و جهان
